Badanie: wizualna izolacja i zielone strefy w Tokio wydłużają sen mieszkańców

W ostatnich latach coraz więcej uwagi poświęca się wpływowi środowiska miejskiego na zdrowie człowieka, w szczególności na jakość nocnego wypoczynku. Istnieje wiele badań łączących poziom hałasu, zanieczyszczenie powietrza i dostęp do parków z długością i głębokością snu. Nowe badanie, opublikowane w czasopiśmie Building and Environment, poszerza ten obraz, pokazując rolę wizualnego postrzegania ulic.

Jak przeprowadzono badanie

Zespół japońskich i chińskich badaczy przeanalizował obszerny zbiór zdjęć ulic w Wielkim Tokio. Dla każdej strefy oceniali stopień wizualnego ogrodzenia — obecność ścian, ogrodzeń, rzędów drzew, które tworzą poczucie „zamkniętej” przestrzeni. Równocześnie zbierano dane o średnim czasie snu mieszkańców, którzy mieszkają na niższych piętrach budynków wielorodzinnych, co pozwoliło porównać wizualne cechy ulic z rzeczywistymi wskaźnikami snu.

Metodyka pomiarów

Wizualna ogrodzenie i ilość zieleni były oceniane za pomocą komputerowej analizy obrazów, a wskaźnik „przydatności dróg do chodzenia” był obliczany na podstawie standardowych wskaźników dostępności pieszej, uwzględniających szerokość chodników, obecność skrzyżowań i gęstość sieci drogowej. Informacje o czasie snu uzyskiwano z ankiet i urządzeń noszonych, zarejestrowanych u uczestników badania.

Uzyskane dane wykazały wyraźny związek między wizualnymi cechami ulic a czasem snu. Uczestnicy, którzy mieszkali w obszarach o wysokim stopniu wizualnego ograniczenia i obfitej zieleni, średnio spali o 30–45 minut dłużej niż ich rówieśnicy w mniej ogrodzonych przestrzeniach.

Wręcz przeciwnie, w tych samych rejonach, gdzie sieć drogowa była lepiej przystosowana do ruchu pieszych, zaobserwowano niewielkie, ale statystycznie istotne zmniejszenie czasu snu — około 15–20 minut. Naukowcy łączą to z zwiększoną aktywnością i, być może, wyższym poziomem pobudzenia, który charakteryzuje dobrze uczęszczane ulice.

Autorzy badania zauważają, że wizualna ogrodzenie może tworzyć poczucie bezpieczeństwa i zmniejszać stres, a zielone strefy przyczyniają się do obniżenia poziomu hałasu i poprawy mikroklimatu, co w sumie korzystnie wpływa na nocny wypoczynek. Jednocześnie, wysoka przydatność piesza, chociaż korzystna dla aktywności fizycznej, może wiązać się z bardziej intensywnym ruchem ludzi i pojazdów, co potencjalnie pogarsza warunki do snu.

Te wnioski są zgodne z wcześniejszymi pracami, które wskazują na pozytywny wpływ miejskich parków i ogrodów na jakość snu. Jednak nowe badanie podkreśla, że nie tylko obecność zieleni, ale także wizualna „ograniczoność” przestrzeni odgrywa ważną rolę.

Dla urbanistów i władz miejskich wyniki mogą stać się powodem do przemyślenia podejść do planowania ulic: integracja elementów wizualnego ograniczenia, takich jak żywopłoty, małe płotki czy rozwiązania architektoniczne, które mogą stworzyć bardziej przytulne mikrośrodowiska, nie rezygnując przy tym z ogólnej dostępności infrastruktury miejskiej.

Źródło: N+1