Sarkoidoza u 37-letniej kobiety objawiła się utratą wzroku i przekrwieniem nosa

• U 37-letniej kobiety pogorszyło się widzenie i obustronne zatykanie nosa
• Biopsja błony śluzowej wargi ujawniła granułomy – diagnoza sarkoidoza
• Terapia glikokortykosteroidami szybko poprawiła stan

Sarkoidoza to rzadkie choroba systemowa, charakteryzująca się powstawaniem nieestetycznych granułom w różnych narządach. Najczęściej zajmowane są płuca, węzły chłonne, skóra i oczy, jednak zmiany w górnych drogach oddechowych występują rzadziej, co może utrudniać wczesną diagnozę.

W niedawnym komunikacie amerykańskich otolaryngologów opisano przypadek 37-letniej kobiety, u której w ciągu kilku tygodni nasiliło się obustronne zatykanie nosa i zauważalnie pogorszyło się widzenie. Objawy wystąpiły bez wcześniejszego urazu lub chorób zakaźnych, co skłoniło lekarzy do poszukiwania mniej typowych przyczyn.

Pacjentka zauważyła, że zaburzenia widzenia objawiły się jako stopniowa utrata ostrości, towarzysząca uczuciem 'mętności' w obu oczach. Oprócz tego skarżyła się na stały obrzęk i zatykanie przewodów nosowych, co utrudniało oddychanie i prowadziło do częstych bólów głowy.

Podejście diagnostyczne

Aby doprecyzować diagnozę, lekarze przeprowadzili kompleksowe badanie, obejmujące badanie okulistyczne, rentgen klatki piersiowej oraz tomografię komputerową zatok. Ponieważ wyniki nie wykazały charakterystycznych zmian w płucach, podjęto decyzję o biopsji tkanek błony śluzowej dolnej wargi, gdzie znajdują się niewielkie gruczoły ślinowe.

Badanie histologiczne próbki wykazało obfite nagromadzenie niecaseoznych gruzełków, składających się z komórek nabłonkowych i komórek olbrzymich, otoczonych limfoidalnym naciekiem. Takie znaleziska są typowe dla sarkoidozy i pozwoliły wykluczyć inne procesy gruzełkowe, takie jak gruźlica czy gruzełkowatość Wegenera.

Po potwierdzeniu diagnozy pacjentce zalecono system terapii glikokortykosteroidowej – lek prednizon w umiarkowanej dawce. Leczenie hormonalne ma na celu tłumienie procesu zapalnego i destrukcji gruzełków, co zazwyczaj prowadzi do szybkiej poprawy obrazu klinicznego.

Kilka tygodni po rozpoczęciu przyjmowania prednizonu, kobieta zauważyła znaczną poprawę w zakresie zatkania nosa, a funkcje wzrokowe praktycznie się poprawiły. Powtórne badania potwierdziły zmniejszenie granulom w próbkach biopsyjnych oraz brak nowych zmian w płucach.

Przypadek podkreśla znaczenie kompleksowego podejścia do pacjentów z nielokalizowanymi objawami ze strony układu oddechowego i wzrokowego. Wczesne wykrycie sarkoidozy pozwala na rozpoczęcie skutecznej terapii hormonalnej, zapobiegając możliwym powikłaniom i zachowując jakość życia.

Źródło: N+1