Niski dochód przyspiesza utratę funkcji fizycznych u osób starszych

• Niski dochód przyspiesza utratę mobilności u osób starszych.
• 60-letni z małym dochodem jest porównywalny z 80-letnim zamożnym.
• Badanie obejmowało Wielką Brytanię i Kanadę, opublikowane w PLoS Medicine.

W ramach długoterminowego badania kohortowego, obejmującego kilka tysięcy osób starszych w Wielkiej Brytanii i Kanadzie, naukowcy zbadali związek między poziomem dobrobytu finansowego a zdolnością do zachowania fizycznej i codziennej niezależności. Uczestnicy regularnie przechodzili ocenę mobilności, umiejętności wykonywania codziennych zadań i ogólnego poziomu funkcjonowania.

Uzyskane dane jednoznacznie wskazują, że osoby znajdujące się w dolnym kwartylu finansowym osiągają gorsze wyniki we wszystkich mierzonych wskaźnikach. Dotyczy to zarówno podstawowych zdolności fizycznych – chodzenia, wchodzenia po schodach – jak i bardziej złożonych umiejętności domowych, takich jak gotowanie czy obsługa urządzeń domowych.

Szybkość spadku mobilności

Szczególnie zauważalny był wzrost tempa pogorszenia mobilności u uczestników z ograniczonymi dochodami. W okresie obserwacji tracili zdolność do samodzielnego poruszania się średnio o 30 % szybciej niż ich bardziej zamożni koledzy. Prowadzi to do wzrostu zależności od pomocy zewnętrznej i zwiększa ryzyko upadków.

Analiza codziennych zadań domowych wykazała, że osoby z niskim dochodem tracą zdolność do wykonywania zwykłych czynności prawie dwa razy szybciej. Na przykład umiejętność samodzielnego gotowania, utrzymywania czystości w mieszkaniu czy korzystania z urządzeń gospodarstwa domowego pogarszała się zauważalnie szybciej w grupie z ograniczonymi zasobami finansowymi.

Interesującym porównaniem był przykład z badania: 60-letnia osoba z niewielkim dochodem miała taki sam poziom umiejętności domowych, jak zamożny 80-latek. Podkreśla to, że nierówność finansowa może "przyspieszać" wiek biologiczny, czyniąc ludzi bardziej podatnymi na utratę niezależności.

Badanie opublikowane w czasopiśmie PLoS Medicine zostało wsparte analizą statystyczną, uwzględniającą wiek, płeć, obecność chorób przewlekłych oraz inne potencjalne czynniki. Autorzy podkreślają, że status finansowy pozostaje niezależnym predyktorem pogorszenia funkcji, nawet po skorygowaniu pozostałych zmiennych.

Uzyskane wyniki mają ważne praktyczne konsekwencje. Wskazują na konieczność opracowania programów społecznych, mających na celu wsparcie osób starszych o niskich dochodach, w tym pomoc finansową, dostęp do usług rehabilitacyjnych oraz programy wspierające aktywność. Bez takich działań grupy wiekowe z ograniczonymi zasobami mogą napotkać przyspieszone pogorszenie jakości życia oraz wzrost obciążenia systemu opieki zdrowotnej.

Źródło: N+1