Faraon (1999)

Impressions Games wzięli dopracowany schemat swoich rzymskich gier budowlanych i przenieśli go do Starożytnego Egiptu — i okazało się, że Nil zmienia wszystko. Miasto tutaj żyje według kalendarza wylewów: raz w roku rzeka wylewa z brzegów, pokrywa zalewowe tereny mułem i czyni pola urodzajnymi, a budować na tej ziemi nie można, dlatego planowanie jest ściśle związane z wodą. Gospodarka składa się z łańcuchów: glinę przewozi się do garncarza, papirus — do skrybów, len — do tkaczy, a każdy magazyn z punktem handlowym trzeba ustawić tak, aby nosiciele nie biegali przez pół miasta. Mieszkania rosną same, jeśli do domów dociera woda, jedzenie, lekarz, świątynia odpowiedniego bóstwa i rozrywki — a bogowie w Pharaoh nie są dekoracją: obrażone bóstwo przynosi miastu klęskę, zadowolone pomaga. Kulminacją wszystkiego są budowy: piramidy i sfinksy wznoszone są z kamienia, przez oddzielną ekipę, przez lata czasu w grze. Klasyka gatunku, którą do dziś się powtarza.

Zobacz zwiastun i rozgrywkę na YouTube

Karta gry w katalogu MegaInet.art — informacje referencyjne. Pliki nie są rozpowszechniane. Faktyczne dane: Wikidata (CC0).