Jastrząb żurawi w Brazylii wykorzystuje latarnie uliczne do wydobywania gniazd wróbli

• Jastrząb siada na ulicznych latarniach i wyciąga gniazda wróbli.
• Za siedem lamp ptak wydobył po jednym gnieździe.
• Nie znaleziono żadnych oznak zjadania jaj lub piskląt.

W jednym z dużych brazylijskich megamiast badacze zaobserwowali niezwykłą strategię polowania jastrzębia żurawiego (Geranoaetus albicaudatus). Ptaki regularnie wybierały słupy świetlne jako miejsce do lądowania, po czym, używając łapy, wydobywały gniazda domowych wróbli, znajdujące się w maleńkiej szczelinie między kloszem a jego mocowaniem.

Jak przebiegała akcja

Zarejestrowano siedem oddzielnych lamp, z których każda była używana przez jastrzębia tylko raz. Na każdej z nich myśliwy ostrożnie podchodził do wąskiej przestrzeni, w której w ściance słupa ukryte były gniazda wróbli, i wyciągał je na zewnątrz. Przy tym ptak nie wykazywał agresywnego zachowania, a jedynie ostrożnie chwytał gniazdo łapą.

Warto zauważyć, że w trakcie obserwacji nie zarejestrowano ani zjadania jaj, ani niszczenia piskląt. To pozwala przypuszczać, że większość znalezionych gniazd była już pusta, lub ich zawartość została usunięta wcześniej.

Badacze rozważają kilka hipotez: jastrząb może używać pustych gniazd jako schronienia, zbierać je do budowy własnego gniazda lub po prostu sprawdzać obecność zdobyczy w nowych miejscach. Jednak brak śladów zjadania wskazuje, że bezpośrednie spożycie jaj lub piskląt nie było celem.

Takie zachowanie podkreśla rosnącą elastyczność drapieżnych ptaków w warunkach urbanizacji. Wcześniej już odnotowywano przypadki, gdy jastrzębie i sokoły wykorzystywały wysokie budynki, mosty lub linie energetyczne jako punkty obserwacyjne. Teraz zaobserwowano, że są w stanie wykorzystać nawet niewielkie detale architektoniczne, takie jak szczeliny w lampach.

Autorzy badania, opublikowanego w czasopiśmie Ornithological Science, uważają, że to obserwacja poszerza wyobrażenia o tym, jak duże drapieżniki adaptują się do ludzkiego środowiska. Podkreślają konieczność dalszego monitorowania podobnych przypadków, aby zrozumieć, jak często takie strategie są stosowane i jakie mogą mieć konsekwencje dla miejskich ekosystemów.

W szerszym kontekście odkrycie świadczy o tym, że struktury antropogeniczne tworzą nowe nisze, które mogą być wykorzystywane zarówno przez drapieżników, jak i ich ofiary. To rodzi pytania o wpływ urbanizacji na dynamikę populacji ptaków i konieczność uwzględnienia takich zmian przy planowaniu krajobrazu miejskiego.

Źródło: N+1