Indri potrafią regulować formanty głosu, jak profesjonalni piosenkarze

• Indri regulują kształt głosu, rozszerzając usta na wysokich nutach
• Formanty przesuwają się w górę, pokrywając się z fundamentem lub harmonicznymi
• Mechanizm jest podobny do kontroli głosu u ludzkich śpiewaków
• Badanie opublikowane w PLoS Computational Biology

Badacze z Włoch wspólnie z kolegami z Madagaskaru przeprowadzili akustyczną analizę wokalizacji indri — największych przedstawicieli rodziny lemurów. Te nocne ssaki są znane ze swoich głośnych i przeciągłych krzyków, które często słychać na znaczne odległości w tropikalnych lasach.

Aby zbadać cechy ich głosu, naukowcy nagrali kilka setek dźwiękowych fragmentów w naturalnym środowisku i następnie poddali je analizie spektralnej. Szczególną uwagę zwrócono na zmiany w charakterystykach spektralnych podczas przechodzenia od niskich do wysokich nut.

Główne wyniki

Okazało się, że podczas wykonywania wysokich nut indri znacznie rozszerzają usta, co prowadzi do zwiększenia rezonansowych częstotliwości traktów głosowych. W rezultacie formanty — rezonansowe szczyty, które kształtują barwę dźwięku — przesuwają się w górę i często pokrywają się z podstawową częstotliwością lub jej harmonicznymi. Takie dopasowanie wzmacnia określone komponenty częstotliwościowe i sprawia, że dźwięk staje się bardziej przenikliwy.

Podobny mechanizm jest znany u ludzi: śpiewacy zmieniają kształt i objętość gardła, jamy ustnej i krtani, aby podkreślić potrzebne harmoniczne. W ten sposób indri demonstrują poziom kontroli wokalnej, który wcześniej uważano za charakterystyczny tylko dla niektórych ptaków i ssaków.

Znaczenie badania

Obecność u primatów zdolności do celowego regulowania formantów poszerza wyobrażenia o ewolucji złożonych komunikacji dźwiękowych. To świadczy o bardziej zaawansowanej koordynacji motorycznej aparatu głosowego u lemurów, niż wcześniej przypuszczano, i może stanowić most do zrozumienia wcześniejszych etapów rozwoju ludzkiego śpiewu.

Autorzy podkreślają, że takie odkrycia otwierają nowe perspektywy dla badań porównawczych między ludźmi, ptakami i innymi ssakami, pozwalając lepiej zrozumieć, jakie mechanizmy biologiczne leżą u podstaw złożonych sygnałów wokalnych.

Wyniki pracy zostały opublikowane w międzynarodowym czasopiśmie PLoS Computational Biology, gdzie przeszły recenzję i zyskały szeroką uwagę w społeczności naukowej.

Badanie podkreśla, że nawet w nowoczesnych ekosystemach pozostają mało zbadane aspekty zachowania zwierząt, a badanie ich zdolności wokalnych może dostarczyć cennych wskazówek na temat pochodzenia ludzkiej mowy i muzyki.

Źródło: N+1