Dlaczego stare płyty CD i DVD zaczynają pękać bez widocznych powodów
- Dyski optyczne mogą pękać samoczynnie.
- Możliwe przyczyny to chemiczne zniszczenie poliwęglanu.
- Nadmierne czyszczenie i zamknięte pudełka z pianką są niebezpieczne.
- Zaleca się stosowanie łagodnych alkoholi i zapewnienie wentylacji.
W ostatnich tygodniach w sieci pojawiło się kilka informacji o tym, że nośniki optyczne, które zazwyczaj przechowywane są w zamkniętych pudełkach przez lata, zaczynają się samoczynnie rozpadać. O tym pisze Tom’s Hardware, powołując się na doniesienia japońskich kolekcjonerów oraz podobne posty w mediach społecznościowych.
Co obserwujemy
Użytkownicy zauważają pojawienie się głębokich mikropęknięć, czasami dysk dosłownie rozpada się na części. Takie defekty pojawiają się na CD, gdzie podłoże poliwęglanowe stanowi jedną, solidną płytę, a także na DVD, gdzie dwie cieńsze płyty są sklejone ze sobą, ale proces ich zniszczenia różni się.
Wśród przypuszczalnych czynników – nie tylko naturalne starzenie, ale także działanie chemiczne. Zdaniem „kanapowych ekspertów”, poliwęglan może reagować z określonymi substancjami, powodując mętnienie, mikrosieć pęknięć i ostatecznie utratę wytrzymałości na uderzenia.
Jednym z najczęściej wspominanych źródeł problemu jest nadmierne czyszczenie dysków. Przy użyciu silnych rozpuszczalników, takich jak aceton czy benzen, poliwęglan może się rozpuszczać. Nawet łagodniejsze alkohole (izopropylowy, metylowy) przy częstym stosowaniu mogą przyspieszać degradację.
Innym scenariuszem jest przechowywanie w hermetycznych etui, wyłożonych podkładką z pianki poliuretanowej. Z upływem czasu taka pianka może wydzielać lotne związki, w tym amoniak, który jest znany ze swojej zdolności do wywoływania mikropęknięć w poliwęglanie. W zamkniętej przestrzeni gazy gromadzą się w pobliżu powierzchni dysku, zwiększając wewnętrzne napięcie.
Te zjawiska dodają się do już znanych problemów długoterminowego przechowywania nośników optycznych: utleniania aluminiowej warstwy odbijającej, degradacji barwników, działania promieniowania ultrafioletowego i delaminacji warstw DVD.
Eksperci podkreślają, że na razie nie ma laboratoryjnych potwierdzeń konkretnych reakcji chemicznych, a wnioski opierają się na obserwacjach użytkowników. Niemniej jednak zaleca się ograniczenie stosowania agresywnych środków czyszczących, wybieranie łagodnych alkoholi i zapewnienie wentylacji podczas przechowywania w pudełkach z pianki poliuretanowej.
Dla archiwistów i właścicieli dużych kolekcji to ważne przypomnienie, że nawet „nieruchome” nośniki wymagają starannej opieki i kontroli warunków przechowywania, w przeciwnym razie mogą stać się nieodpowiednie do odtwarzania bez utraty danych.
Źródło: 3DNews
