Harry Potter i więzień Azkabanu (2004)

Trzeci film serii to ten przełom, po którym potteriana nie mogła być już nazywana dziecięcą bajką. Za kamerą zmienił się człowiek: zamiast Kolumbusa przyszedł Meksykanin Alfonso Cuarón, a Hogwarts zmienił się fizycznie — stał się zimniejszy, bardziej deszczowy, porośnięty lasem i górami, a uczniowie zaczęli nosić manty na zwykłe ubrania, jak nastolatki, którym znudził się mundurek. Cuarón reżyseruje nie tyle magię, co niepokój: z więzienia uciekł niebezpieczny więzień, za szkołą czają się istoty wysysające radość, a bohater po raz pierwszy musi zmierzyć się nie z potworem, ale z własnym strachem i rodzinną historią, o której nikt mu nie opowiadał. Magia tutaj jest codzienna i lekko przerażająca, humor jest bardziej suchy, a finał jest sprytniej skonstruowany niż w jakiejkolwiek innej części. Wiele osób wciąż uważa „Więźnia Azkabanu” za najlepszy film serii — i w dużej mierze dzięki temu, jak pewnie zerwał z intonacją poprzednich.

Zobacz zwiastun na YouTube

Karta filmu w katalogu MegaInet.art — informacje referencyjne. Pliki nie są rozpowszechniane. Faktyczne dane: Wikidata (CC0).