Histoplazmoza i zmiany głosu u pacjenta z HIV: rzadki przypadek z USA

• Młody mężczyzna z HIV z zaburzeniem głosu
• Endoskopia wykazała naciekowe uszkodzenie, podejrzewano nowotwór
• Biopsja ujawniła rozsianą histoplazmozę, potwierdzono HIV

W niedawnym raporcie amerykańskich otolaryngologów opisano przypadek młodego mężczyzny, u którego jednocześnie zdiagnozowano infekcję HIV i rozsianą histoplazmozę. Oba schorzenia zostały zdiagnozowane w wyniku badania przeprowadzonego po długim okresie dyskomfortu w gardle.

Pacjent zgłosił się do lekarza z dolegliwościami związanymi z stopniowym osłabieniem głosu i stałym bólem w gardle, które utrzymywały się przez kilka miesięcy. Objawy nie reagowały na standardowe leki przeciwzapalne, co skłoniło lekarzy do poszukiwania mniej typowych przyczyn.

Badanie endoskopowe krtani ujawniło infiltracyjne uszkodzenie w obszarze prawdziwych fałdów głosowych. Na podstawie wizualnego charakteru uszkodzenia lekarze początkowo podejrzewali chorobę onkologiczną lub reumatologiczną, ponieważ takie zmiany często są związane z nowotworami lub systemowymi procesami zapalnymi.

Aby doprecyzować diagnozę, przeprowadzono biopsję zmienionej tkanki. Analiza histologiczna wykazała obecność gruzełków z licznymi elementami grzybowymi, charakterystycznymi dla Histoplasma capsulatum. Równocześnie we krwi stwierdzono wysoki poziom HIV-RNA, potwierdzający aktywną infekcję HIV.

Histoplasma capsulatum – to grzyb, szeroko rozpowszechniony w glebie niektórych regionów USA, szczególnie w dolinach rzek Ohio i Missisipi. U zdrowych osób infekcja zazwyczaj przebiega bezobjawowo lub jako łagodne schorzenie układu oddechowego, jednak u osób z osłabionym układem odpornościowym, w szczególności przy HIV, może przejść w postać uogólnioną, dotykającą wielu narządów.

Uszkodzenie krtani w histoplazmozie uważane jest za rzadkie zjawisko. W literaturze opisano jedynie pojedyncze przypadki, gdy infekcja grzybicza prowadzi do powstawania guzowatych zmian w okolicy fałd głosowych, naśladując nowotwory złośliwe. To utrudnia wczesną diagnostykę i może opóźnić rozpoczęcie odpowiedniego leczenia.

Po ustaleniu dokładnej diagnozy pacjentowi zalecono standardową terapię przeciw histoplazmozie, obejmującą systemowe leki azolowe, a także terapię antyretrowirusową w celu kontrolowania HIV. Kluczowym elementem leczenia jest długi kurs leków, który pozwala osiągnąć mikrobiologiczną remisję i przywrócić funkcję krtani.

Przypadek podkreśla znaczenie kompleksowego podejścia do pacjentów z HIV, u których pojawiają się atypowe objawy otolaryngologiczne. Lekarzom zaleca się uwzględnienie w diagnostyce różnicowej infekcji oportunistycznych, nawet jeśli obraz kliniczny przypomina nowotwór, aby uniknąć niepotrzebnych interwencji chirurgicznych i przyspieszyć rozpoczęcie terapii przeciwgrzybiczej.

Źródło: N+1