Titanic (1997)

Cameron wymyślił skomplikowaną ramę: najpierw schodzimy na dno z poszukiwaczami skarbów, widzimy zardzewiały wrak i rysunek w sejfie, a dopiero potem stulatka zaczyna opowiadać. Dzięki temu wiedza o finale — statek zatonie — działa nie przeciwko filmowi, a na jego korzyść: miłość dwóch pasażerów z różnych klas jest z góry skazana na niepowodzenie, a widz odlicza godziny razem z nimi. Pierwsza połowa to niemal musical o społecznych barierach, druga to bezlitosna rekonstrukcja czterech godzin zagłady, gdzie woda podnosi się zgodnie z harmonogramem, a pokład staje się pionowy. Kręcenie filmu niemal zrujnowało studio, ale efekt — jedenaście Oscarów i pierwszy w historii miliard dolarów w box office. Leonardo DiCaprio i Kate Winslet obudzili się po tym jako supergwiazdy. Można ironizować nad piosenką Celine Dion i nad drewnianymi drzwiami; skala i inżynieryjna precyzja filmu nie zniknęły nigdzie.

Zobacz zwiastun na YouTube

Karta filmu w katalogu MegaInet.art — informacje referencyjne. Pliki nie są rozpowszechniane. Faktyczne dane: Wikidata (CC0).