Uljana

IMIENINY, ŚWIĘTY PATRONI

Iuliania Amisyjska (Pontyjska), męczennica, 2 kwietnia (20 marca).

Iuliania Wiaziemska, Nowotorżska, księżna, męczennica, 15 (2) czerwca, 3 stycznia (21 grudnia).

Iuliania Iliopolska, męczennica, 17 (4) grudnia.

Iuliania Męczennica, 5 lipca (22 czerwca).

Iuliania Nikomidyjska, dziewica, męczennica, 3 stycznia (21 grudnia).

Iuliania Olszańska, Peczorska, księżna, dziewica, w Bliskich (Antoniewskich) jaskiniach, (Peczerska), w trzeci tydzień po Pięćdziesiątnicy (Białoruskich świętych), zamknięta, 19 (6) lipca, 11 października (28 września).

Iuliania Ptolemejska, męczennica, siostra męczennika Pawła Ptolemejskiego, 17 (4) marca, 30 (17) sierpnia.

Iuliania Rossyńska, męczennica, cierpiała za Chrystusa w G.U. w., 14 (1) listopada.

Iuliania Łazarewska, Muromska, 15 (2) stycznia.

Sprawiedliwa Iuliania urodziła się w rodzinie pobożnych szlachciców, ale rodzice zmarli, gdy dziewczynka miała zaledwie sześć lat, a przygarnęła ją siostra matki. Od dzieciństwa kochała pracę, post i modlitwę, dążyła do pobożnego życia. Właściciel wsi Łazarewskiej (w pobliżu Muromu) Jerzy Osoryin, dowiedziawszy się o pobożnej dziewicy, wziął ją za żonę, ale nowe domowe obowiązki nie przerwały duchowego wysiłku sprawiedliwej (wtedy miała zaledwie 16 lat). Nowi krewni pokochali ją za łagodność i gościnność i wkrótce powierzyli jej zarządzanie domem.

Całe swoje długie życie sprawiedliwa Iuliania spędziła na modlitwie i dobrych uczynkach i w pokoju odeszła do Chrystusa (w 1604 roku). Po jej śmierci zaczęły się dziać cudowne znaki, a po 10 latach odnaleziono święte relikwie sprawiedliwej, wydzielające cudowne olejki, które przynosiły uzdrowienie wielu chorym.

LUDOWE ZWYCZAJE, TRADYCJE

Jeśli 14 listopada, w dzień Uljany, liść wciąż pozostaje na drzewie, to następny rok będzie mroźny. Śnieżny dzień obiecuje wiosną duży rozkwit.

IMIĘ I CHARAKTER

Dziewczynka Ula jest bardzo szczera, towarzyska. Już od dzieciństwa w Uli przejawiają się cechy porywczej natury. Lubi rysować, śpiewać, tańczyć, jest zachwycona cyrkiem, kinem, teatrem lalek. Ma bystry umysł, w szkole wszystko łapie w locie. Tylko matematyka jej nie wychodzi.

Uljana to twórcza, porywcza natura. Jest pracowita, sprawiedliwa, bardzo delikatna i - nie ma żadnych przebojowych zdolności. Ale swoje zajęcie wybrała jeszcze w szkole i idzie przez życie spokojnym krokiem, osiągając zawodowe szczyty. Może zostać muzykiem, historykiem sztuki, artystą. Jest wrażliwa, z doskonale rozwiniętą wyobraźnią i fantazją.

Uljana jest delikatna i czarująca, ale długo nie zauważa zakochanych spojrzeń skierowanych na nią i bardzo się zdziwi, jeśli powiedzą, że jest piękna. Uljana to całościowa natura, cała skupiona na twórczości. Jest prosta w komunikacji, ale ma w sobie pewną dystans, tajemniczość, co szczególnie przyciąga mężczyzn. Ale Uljana bardziej woli kochać sama, niż być kochaną. Za czystym i jasnym spojrzeniem, powściągliwością i równowagą kryje się namiętna, wrażliwa natura.

Uljana długo nie myśli o rodzinie, aż nagle nie zrozumie, że to też ważne w życiu. Kocha swój dom, z przyjemnością ozdabia go dziełami sztuki, jest bardzo indywidualny.

Z mężem Uljana żyje dobrze, jest bardzo delikatna, nigdy nie skrzywdzi człowieka, dobra i wrażliwa, ceni poczucie humoru. Bardzo lubi przyjmować gości, jej dom jest zawsze otwarty dla licznych towarzystw. Tylko zdrada męża zmusi Uljanę do zerwania z nim wszelkich relacji. Przy tym będzie się karać, myśląc, że to ona coś źle zrobiła. Ale zdrady Uljana nie wybacza, po jakimś czasie ponownie wychodzi za mąż.

IMIĘ W HISTORII I SZTUCE

Historii znana jest Uljana Aleksandrowną - córka wielkiego księcia twerckiego Aleksandra Michajłowicza (1301-1339), zamordowanego w Ordzie.

W 1349 roku wielki książę moskiewski Szymon Iwanowicz wydał ją za mąż za litewskiego księcia Olgierda Giediminowicza.

W 1368 roku jej brat, książę Michał Aleksandrowicz, namawiał Uljanę, aby przekonała męża, by poszedł na wielkiego księcia Dymitra, do którego przyjechał jako gość, a stał się więźniem.

Dwukrotnie Michał Aleksandrowicz naprowadzał na Moskwę swojego zięcia Olgierda, za co zapłacił utratą swojego miasta Mikulina i nieszczęściami oblężonej Twerzy.

Po śmierci męża w 1399 roku Uljana wstąpiła do klasztoru.