Badanie: Agoniści GLP‑1 zwiększają ryzyko łagodnej aspiracji podczas znieczulenia ogólnego

• Agoniści GLP-1 zwiększają ryzyko lekkiej aspiracji podczas znieczulenia
• Częstość powikłań jest 11 razy wyższa u pacjentów na tych lekach
• Jeden na 71 pacjentów doświadcza regurgitacji lub aspiracji
• Ryzyko występuje najczęściej podczas wybudzania ze znieczulenia

W niedawnym dużym badaniu przeprowadzonym w kilku szpitalach w Wielkiej Brytanii naukowcy badali związek między stosowaniem agonistów receptora glukagonopodobnego peptydu-1 (GLP-1) a występowaniem lekkiej aspiracji lub regurgitacji treści żołądkowej u pacjentów poddanych znieczuleniu ogólnemu. Leki z tej grupy, takie jak semaglutyd i liraglutyd, są szeroko przepisywane w leczeniu cukrzycy typu 2 oraz, w ostatnich latach, w celu redukcji masy ciała.

Metodyka i główne wyniki

W badaniu wzięło udział ponad 2 000 pacjentów, z których około 1 200 przyjmowało agoniści GLP‑1 przez kilka tygodni lub miesięcy przed planowaną operacją. Pozostali pacjenci, którzy nie przyjmowali takich leków, stanowili grupę kontrolną. Autorzy rejestrowali przypadki lekkiej aspiracji — dostania się niewielkich ilości treści żołądkowej do dróg oddechowych, a także regurgitację, gdy treść żołądka wraca do przełyku i może być wdychana.

Uzyskane dane wykazały, że częstość tych powikłań u pacjentów przyjmujących agoniści GLP‑1 była 11 razy wyższa niż w porównywalnej grupie bez takich leków. Średnio jeden na 71 pacjentów przyjmujących agoniści napotkał jedno z wymienionych powikłań. Najczęstszym momentem wystąpienia problemów był okres wybudzania się z narkozy, kiedy mechanizmy oddechowe zaczynają się regenerować.

Dlaczego występuje ryzyko?

Agoniści GLP‑1 są znani ze swojego działania spowalniającego opróżnianie żołądka. Ta cecha pomaga kontrolować poposiłkowy poziom glukozy, ale jednocześnie może sprzyjać zatrzymywaniu pokarmu w żołądku. W przypadku znieczulenia ogólnego, gdy odruchy połykania i kaszlu są tłumione, obecność niecałkowicie opróżnionego żołądka zwiększa prawdopodobieństwo regurgitacji i późniejszej aspiracji.

Ponadto niektóre leki GLP‑1 mogą nasilać uczucie nudności, co dodatkowo zwiększa ryzyko refluksu treści. W połączeniu z osłabieniem odruchów ochronnych pod wpływem anestetyków, te czynniki stwarzają sprzyjające warunki do łatwej aspiracji.

Zalecenia praktyczne

Autorzy badania zalecają lekarzom anestezjologom uwzględnienie stosowania agonistów GLP‑1 przy planowaniu operacji. Możliwe środki obejmują dłuższy postoperacyjny okres postprandialny przed operacją, spożycie posiłku na 12–14 godzin przed zabiegiem, a także stosowanie leków prokinetycznych w celu przyspieszenia opróżniania żołądka. W niektórych przypadkach może być zasadne tymczasowe wstrzymanie stosowania leku przed planowaną operacją.

Warto zauważyć, że całkowite zaprzestanie terapii może negatywnie wpłynąć na kontrolę cukrzycy, dlatego decyzja powinna być podejmowana wspólnie z endokrynologiem i anestezjologiem, biorąc pod uwagę indywidualne ryzyko pacjenta.

Badanie opublikowane w czasopiśmie Anaesthesia i podkreśla potrzebę dokładniejszego przedoperacyjnego skryningu pacjentów otrzymujących nowe leki na leczenie chorób metabolicznych. Biorąc pod uwagę rosnącą popularność agonistów GLP‑1, ich potencjalny wpływ na praktykę anestezjologiczną wymaga dalszych badań.

Źródło: N+1