Fight Club (1999)

Bezimienny biurowy urzędnik nie śpi miesiącami, leczy się tym, że chodzi na cudze grupy wsparcia, i w ogóle nie rozumie, po co żyje, — aż spotyka sprzedawcę mydła Tylera Dördana, człowieka bez ubezpieczenia, kredytu hipotecznego i hamulców. Z ich znajomości wyrasta podziemny klub, w którym mężczyźni biją się po twarzach, aby poczuć cokolwiek. David Fincher nakręcił to jako złośliwą satyrę na społeczeństwo, w którym osobowość zbiera się z katalogu mebli, a bunt przeciwko systemowi w zadziwiająco łatwy sposób zamienia się w nowy system, jeszcze bardziej surowy. Film poniósł porażkę w box office, wywołał skandal i został oskarżony o wszystkie grzechy naraz — a potem przeszedł na wideo i stał się jednym z głównych kultowych tekstów przełomu wieków, cytowanym częściej niż czytanym. Lepiej oglądać, nic wcześniej nie wyjaśniając: „Fight Club” ma reputację filmu z zwrotem akcji, i jest to zasłużone.

Zobacz zwiastun na YouTube

Karta filmu w katalogu MegaInet.art — informacje referencyjne. Pliki nie są rozpowszechniane. Faktyczne dane: Wikidata (CC0).