Diuna (2021)

Powieść Franka Herberta uważana była za nieekranizowalną, a ta reputacja miała swoją historię: zbyt wiele polityki, ekologii, religii i wewnętrznych monologów. Denis Villeneuve rozwiązał problem prosto — wziął tylko pierwszą połowę książki i dał jej oddychać. „Dune” (2021) opowiada o pustynnej planecie Arrakis, jedynym źródle przyprawy, oraz o rodzinie, którą wysyłają tam, aby nią zarządzała, doskonale zdając sobie sprawę, że to pułapka. Villeneuve ukazuje skalę nie ilością, a ciszą i pauzami: statki wiszą w kadrze jak zjawisko pogodowe, dźwięk Hansa Zimmera przytłacza fizycznie, a pustynia wygląda nie jak dekoracja, a jak postać. Film ostrożnie podchodzi do mesjańskiego tematu pierwowzoru — tutaj jest on już przedstawiony jako niebezpieczny, a nie heroiczny. Efekt — rzadki przypadek, gdy drogie blockbusterowe science fiction okazało się jeszcze wolne, poważne i dorosłe.

Zobacz zwiastun na YouTube

Karta filmu w katalogu MegaInet.art — informacje referencyjne. Pliki nie są rozpowszechniane. Faktyczne dane: Wikidata (CC0).