Duolingo (2011)

Duolingo zrobił z nauki języków to, co mobilne gry zrobiły z rozrywką: podzielił naukę na krótkie lekcje i dodał punkty, poziomy, ligi oraz tę serię dni, którą szkoda przerwać. Działa: aplikacja od 2011 roku trzyma miliony ludzi w codziennej rutynie uczenia się przynajmniej przez pięć minut — a nawyk w języku jest ważniejszy niż metodologia. Jest wiele kursów, w tym rzadkie języki, jest sprawdzanie wymowy, krótkie historie i powtarzanie w odstępach. Szczerze o ograniczeniach: sowa dobrze radzi sobie na początku — alfabet, podstawowe słownictwo, pierwsze konstrukcje — ale nie nauczy mówić. Gramatyka jest wyjaśniana oszczędnie, nie ma żywego języka ani praktyki z człowiekiem, a przypomnienia potrafią naciskać na sumienie. Rozsądne podejście to traktować Duolingo jako codzienną rozgrzewkę i słownikowy trenażer, a wyjaśnienia brać z podręcznika, a rozmowę — z nauczycielem lub w wymianie językowej. Podstawowo za darmo, z reklamą.

Karta programu w katalogu MegaInet.art — informacje pomocnicze. Pliki nie są rozpowszechniane.